Ummata o Siyakariha

اُمّتان و سیاہ کاریہا
شافعِ حشر و غم گساریہا

دور از کوئے صاحبِ کوثر
چشم دارد چہ اشکباریہا

در فراقِ تو یا رسولَ اللہ!
سینہ دارد چہ بے قراریہا

ظلمت آبادِ گورِ روشن شد
داغِ دل راست نور باریہا

چہ کند نفس پردہ در مولیٰ
چوں توئی گرمِ پردہ داریہا

سگِ کوئے نبی و یک نگہے
من و تا حشر جاں نثاریہا

سَوْفَ یُعْطِیْکَ رَبُّکَ تَرْضٰی
حق نمودت چہ پاس داریہا

دارم اے گل بیادِ زلف و رخت
سحر و شام آہ و زاریہا

تازہ لطفِ تو بر رضؔا ہر دم
مرہمِ کہنہ دل فگاریہا

حدائقِ بخشش


All Related

Comments